Kırkayak Kahvesi... Tahta masa ve sandalye... Oturuyorum. Otobüs Mamet çay getirdi.
Eksikti.
Demi eksik. Şeker bir tane. Tasarruf için eksiltiyorlar.
Bir babam tamdı. Babam adamdı.
Doğanın eksik çocuğu insan. Az gelişmiş olarak dünyaya geliyor ve kendini tamamlayamadan terk-i diyar ediyor.
Ağaç eksik yürüyemez, hayvan eksik gülemez.
Say say bitmez.
Yaradan tam olsaydı eksiklik olur muydu?
Eksikler, eksiklikler...
Van Gogh'un kulağı eksik.
Yaşar Kemal'in bir gözü, Cemil Meriç'in ikisi birden. Oğuz Atay tümden eksik.
Orta Doğu, Kuzey Afrika kaynıyor. İsyanlar, savaşlar... Sınırlarında kan eksik. Tek olmaması gereken eksiklik.
Birilerinin cetvelle çizdiği sınırlar değişecek. Kanla yeniden çizilecek.
Feride diyorum... Onun eksiği sevgi. Hiç tamamlanamayacak olan.
Para eksik.
Bankada yığınla parası olanınki bile eksik. Hep üzerine eklemek için çırpınır.
Tüm eksiklikler, başka eksikliklerle tamamlanmaya çalışılıyor.
Eksiliyor her şey, eksiliyor.
Her şey birbirine göre eksik.
Neron'da akıl, Napolyon'da tevazu...
Birçoğunda insanlık.
Değişiyor her şey. Değişiyor; eksiklikleri tamamlamak adına değişiyor, yeni eksiklikler yaratarak.
Her teknoloji eksiğiyle geliyor. Eksilterek geliyor. Eksik insan, tamamlandığını zannederken eksiliyor.
Problem çözüyoruz. Eşitliği sağlamak için bir tarafı eksiltiyoruz.
Eksik doğuyoruz, eksilerek ölüyoruz.
Bir babam tamdı. Babam adamdı.
Acaba en çok ben mi eksiliyorum?
Evleniyorsun. Tavizler başlıyor; eksiliyorsun.
Çocukların oluyor. Büyürlerken eksiliyorsun. Yanından uzaklaşıyorlar; eksiliyorsun.
Her artı bir eksi çıkarıyor.
Bir insan, bir ülke zenginleşirken diğerleri fakirleşiyor.
Büyüyen, genişleyen evren, kara delikleriyle bir taraftan eksiltiyor.
Biri alırken biri veriyor ya da vermek zorunda bırakılıyor.
Bak, yine eksiliyorum.
Can alınırken can veriliyor.
Sistem alma, verme, eksilme üzerine kurulmuş.
Neden her şey eksilmeye dönük?
Bizim eksilenlerimizden birisi kendini mi tamamlamaya çalışıyor?
Gittiğinde de geldiğinde de birilerinin hayatını eksiltiyorsun.
Nerelerde, ne kadar eksildik acaba?
Ben nerede eksilmeye başladım acaba?
Otobüs Mamet'in demi eksik çayı getirdiğinde mi?
Mektuplarımız eksildi. Dostlara yansıdı bu. Dostlarımız eksildi.
Bahçeler eksildi, sokak oyunlarımız eksildi. Çocukluğumuz bitti.
Nasıl oluyor da eksikliklerim artarken büyümüş sayılıyorum?
Ne kadar eksildim acaba?
Bir babam tamdı. Babam adamdı.
Eksilmem, ellerim parasız ceplerimde Antep caddelerini voltalarken mi başladı?
Bu eksilmelere nasıl dayanıyoruz? Dayanıyorsak geceleri sessiz sessiz neden ağlıyoruz?
Ne zaman eksilmeye başladığımı bulamadım. "İşte buradan." dediğimde hep bir öncesi çıkıyor.
Ok, menzile hiç varamıyor.